Á Ímark-deginum, 7. mars síðastliðinn, fékk Pipar\TBWA nafnbótina Auglýsingastofa ársins, annað árið í röð – og það fjórða á síðustu 10 árum. Þetta er niðurstaða könnunar Maskínu meðal stjórnenda markaðsmála íslenskra fyrirtækja.
Gefin voru stig fyrir fagleg vinnubrögð, hugmyndaauðgi, áherslu á árangur og þjónustu og viðmót starfsfólks. Stofan státaði af skýru hæsta skori í þremur liðum af fjórum og næsthæsta skori í einum en þar var þó mjótt á munum milli efstu tveggja. Oft veltir fólk fyrir sér hvort gildi verðlauna og viðurkenninga sé eitthvað, hvort það skipti yfirhöfuð máli að fá slíkar vegtyllur. Alþekkt í greininni er tilvitnun í ágætan mann: „Lúðrar borga ekki reikninga“. Það er alveg rétt, ekki með beinum hætti að minnsta kosti. En við viðurkennum fúslega að það að fá heiðurstitilinn Auglýsingastofa ársins gladdi okkur mikið. Ekki síst að þjónusta og viðmót starfsfólks skyldi vega svona hátt. Því þjónustulund er brothætt og viðkvæm lund en um leið með því dýrmætasta sem fyrirtæki geta boðið. Þjónustulund fólks er afskaplega mismunandi og alls ekki öllum gefin. Sumir eru einfaldlega með hana, aðrir ekki, en flestir ættu að geta lært eða tileinkað sér. Ýmsar leiðir eru til að mæla þjónustu, t.d. hulduheimsóknir eða með því að spyrja spurninga eins og gert er í könnun Maskínu. Auðvitað eru það væntingar viðskiptavina sem hafa áhrif á niðurstöðuna, hvort þjónusta standi undir væntingum.
En aftur að okkar eigin uppskeruhátíð. Við fengum tvo lúðra fyrir Skjáhættu sem unnin var með Sjóvá og Samgöngustofu, í PR-flokki og flokknum Veggspjöld og skilti. Verkefnið var hin stórvarasama farsímanotkun undir stýri. Silfur fengum við síðan fyrir kvikmyndaða auglýsingu í almannaheillaflokki sem gerð var fyrir UN Women. Það er staður og stund sem skiptir máli eins og við þreytumst ekki á að tala um, hárfínar línur sem þarf að dansa á. Það gildir ekki endilega að hrópa hátt en hitta rétt. UN Women vildi nýta auglýsingahlé Eurovision-keppninnar til að krefjast vopnahlés í Rafah og Gaza-svæðinu öllu. Þá kviknaði þessi litla hugmynd; inni í auglýsingatímanum rúlluðu auglýsingar og í þeirri rúllu birtist „Afsakið hlé“ sem breyttist síðan í orðið Vopnahlé. „Dýrar“ hugmyndir er oft hægt að setja fram á einfaldan og ódýran hátt.


